De Spelen
Ik ben nog uit de tijd van Ard en Keesie. En misschien ook wel van Atje Keulen-Deelstra al kan ik me van het vrouwenschaatsen niets meer herinneren. Van de mannen des te meer; samen met mijn vader en mijn broer keek ik dat en ik weet zeker dat het op de schaatsbaan ijskoud was. Nu ik eraan terugdenk beeld ik me in dat er op natuurijs werd gereden, maar dat zal vast niet. Wat wij thuis allemaal een prachtig begin vonden van de wedstrijden was het nummer “Ode an die Freude”. Ik had wel eens van Beethoven gehoord maar wist niet dat dit uit zijn symfonie kwam en het een Europees volkslied is. Jammer dat je dit nooit meer hoort van voor mij was dat een soort magisch nummer met het blauwe beeld, de witte sterren en de letter Eurovision. Op een of andere manier gaf het een goed gevoel. We hadden toen net kleurentelevisie, anders wist ik van dat blauw niet af, maar in zwart wit had ik het ook mooi gevonden.
Later zwijmelde ik bij Eric Heiden, de Nederlandse helden vond ik minder interessant. Al zag ik Heiden laatst en de tand des tijds heeft hem ook niet onberoerd gelaten, helaas. Het blijft bijzonder om het schaatsen te kijken bij de afgelopen Olympische Spelen. Zeker met al die nieuwe camerabeelden met drones. Het lijkt net of je zelf rijdt, al weet ik dat ik er niet voor in de wieg ben gelegd. Ooit had ik schaatsles op de Uithof in Den Haag. Dat helemaal overhellen naar links en rechts op die smalle ijzers; na een seizoen of twee had ik het er wel gezien.
Hoe anders keek ik naar deze Olympische Spelen. En dan vooral naar de dames. Ik heb veel bewondering voor hen en voor hun doorzettingsvermogen maar ook hoe ze eruitzien als die strakke kapjes na de rit afgaan. Bril omhoog, haren in de wind en allemaal zijn ze even knap, prachtig en gespierd. En, dat zou ik bijna vergeten, succesvol. Leuk om te volgen hoe Team NL het deed en ja, dat wij gevoel is ook mij niet vreemd. Het gekke is dat het hier nu ook koud is en afgelopen weekend lag er even sneeuw. Dat geeft wel een extra dimensie aan al die wintersporten al is het vandaag alweer lente. Het kan verkeren.
Daarom een heerlijk gezond lentehapje; een salade met venkel en granaatappelpitten. Neem een krop sla, was de bladeren en meng ze in een slabak met een fijn geschaafde venkelknol, granaatappelpitjes, partjes grapefruit en uienringen. Besprenkel met limoensap en olijfolie eet er een zuurdesembroodje bij.